به جرات می توان گفت که کمتر واقعه ای را در تاریخ معاصر ایران می توان سراغ گرفت که پیرامون آن این همه مطلب به رشته تحریر در آمده باشد . همچنین کمتر تحول تاریخی یا رویداد سیاسی را می توان در تاریخ ایران یافت که در باره آن این همه اجماع نظر وجود داشته باشد . اگر از رژیم پیشین و طرفداران آن صرفنظر کنیم  مابقی جریانات سیاسی بر روی کودتای ۲۸ مرداد اجماع دارند .

در ایران یک حکومت ملی به رهبری مرحوم دکتر مصدق بر سر کار بود و آن حکومت توانسته بود در پرتو مبارزات ملت ایران نفت را که بیش از نیم قرن از سوی استعمار انگلستان به تاراج می رفت را ملی کرده و دست بیگانگان را از این ثروت ملی کوتاه کند . اما امریکا و انگلیس در یک اقدام ناجوانمردانه این حکومت ملی و مردمی را از طریق یک کودتای نظامی سرنگون می کنند و با بازگرداندن شاه سابق به قدرت نه تنها ۲۵ سال دیگر نفت ایران را به تاراج می برند بلکه با دیکته کردن سیاست های که به زیان ملت بود منافع ملی ایران را پایمال کردند...

اما در باره قهرمان اصلی این ماجرا یک اختلاف نظر واقعی وجود دارد . تا قبل از پیروزی انقلاب بسیاری از طرفداران مصدق ، آیت الله کاشانی را به رغم نقش اولیه ای که در ملی شدن نفت بر عهده داشت به دلیل جدا شدن از مصدق و پشت کردن به او دست کم غیر مستقیم در سقوط مصدق شریک می دانستند . اما بعد از انقلاب، ملی کردن نفت به آیت الله کاشانی نسبت داده شد و در مقابل تب مصدق ستیزی در میان برخی از انقلابیون بالا گرفت و مصدق متهم به قصور بسیار  در جریان کودتای ۲۸ مرداد گردید .

اختلاف نظر بر سر این مسئله، البته در اصل شاکله گفتمان ۲۸ مرداد تغییری به وجود نمی آورد . صرف نظر از اینکه مصدق یا کاشانی  را مقصر و یا قهرمان بدانیم پیرامون طرف دیگر که آمریکا باشد هیچ تغییری پدید نمی آید . همه گروهها ، احزاب ،جریانات و تشکل های سیاسی از این بابت اتفاق نظر دارند . چه در میان گروهها و جریانات سیاسی قبل از انقلاب و چه در میان جریانات بعد از انقلاب از چپ های مارکسیست گرفته تا مسلمانان رادیکال انقلابی ، ملی گرایان لائیک ، ملی مذهبی ها و... ، کودتای ۲۸ مرداد سند تجاوز آمریکا و در مقابل مظلومیت و حقانیت ملت ایران است . رویکرد تاریخی ما نسبت به کودتای ۲۸ مرداد واقعیت های مهمی را نادیده می گیرد . سئوالات مهمی پیرامون کودتای ۲۸ مرداد مطرح است که نه قبل از انقلاب و نه بعد از انقلاب آنها را مطرح نکرده ایم و نه به آنها پاسخی داده ایم . به عنوان مثال ، ما هرگز به این نکته مهم توجه نکرده ایم که ، درست است که آمریکایی ها و انگلیسی ها کودتای ۲۸ مرداد را به راه ، اما آنان برای انجام کودتا حتی یک سرباز هم وارد ایرن نکردند . آنان کودتا را طراحی کردند ، اما این خود ما ایرانیان بودیم که آن را انجام دادیم . صدها و به تدریج هزاران نفری که در فاصله بین ساعات اولیه صبح روز ۲۸ مرداد تا ظهر آن روز در خیابانهای تهران به نفع شاه و علیه مصدق به تظاهرات پرداخته و نهایتا دولت مصدق را ساقط کردند ، نه آمریکایی بودند و نه انگلیسی بلکه هموطنان ایرانی خودمان بودند ... و این گوشه ای از تاریخ انکار ناپذیر کودتای ۲۸ مرداد می باشد ...